canorus

canorus -a, -um (wohl-)klingend — (pleasant) sounding, melodious [s.IV] LmLMacrob. 2, 2, 22: secundum Timaeum Platonis imparium inter se intervalla numerorum ratis ad se numeris ... distincta sunt, quibus omnis canora ratio continetur. LmLMacrob. 2, 3, 5: In ipsis quoque hymnis deorum per stropham et antistropham metra canoris versibus adhibebantur. [s.V] LmLMart. Cap. 1, 11: canora modulatio melico quodam crepitabat appulsu (ad loc.: LmLRemig. Aut. 10, 24: ‚canora modulatio‘ id est suavis et dulcisona). LmLMart. Cap. 2, 117: chorus canoris vocibus dulcique modulatu praevertit omnes organicas suavitates. LmLMart. Cap. 3, 224. LmLFulgent. 3, 10 p. 78, 25. [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 19, 2: aut voce editur sonus ... aut per quodlibet aliud, quod percutiendo canorum est (inde LmLGloss. Boeth. mus. 1, 34, 43, 9. LmLMetrol. 22 p. 69. LmLHier. Mor. 2 p. 11, 14. LmLAnon. Grac. p. 17. LmLIoh. Olom. 1 p. 2. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 3 p. 58, 21). [s.IX] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 2, 2: Tria genera organi sunt: Chromaticum, enarmonium, diatonicum; quorum primum quidem mollissimum, medium bene canorum. LmLRemig. Aut. 19, 7: ‚canora‘ id est modulata. [] LmLRemig. Aut. 19, 18: ‚sonora‘ id est canora. [s.XI] LmLBerno prol. p. 50: de canora musicae modulatione. LmLBerno ton. p. 81b: dulci quodam canori gutturis reflexu. LmLGuido reg. 79: His mensuris comparantur et canora organa. LmLTrad. Hermann. I p. 108: dyapente canora. LmLCompil. Casin. 1, 70 p. 11: Proinde cantica digna Deo resonet cum voce canora (glossa: clara). LmLTheog. Mett. 1, 3 (glossa): tuba terribilem sonitum procul aere canoro. [s.XII] LmLVers. Est planetarum 12. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 17, 49: Harmonia est rythmica et canora melodia, ex pulsu et percussione nervorum et tinnitu metallorum generata. [s.XV] LmLEg. Carl. cant. 6, 32. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 14: Omnes siquidem huiusmodi canorae coniunctiones unum semper minus habent intervallum quam habeant voces. LmLPaul. Paulir. 7, 3, 1 p. 19. LmLNicol. Burt. 3, 22, 206: Quid valeat numeris et barbiton ipsa canoris / Orpheus est testis, testis Aryon erit. LmLFr. Gafur. pract. 3, 15: ex canoris fidibus. LmLHerb. Tr. 2, pr. p. 42: existimo ... nihil tamen optabilius illis (sc. musicis) quam cum nobilissima arte aequabilem quoquo et constantem canoramque posse obtingere vocem. v. vox canora