canor

canor -oris m. 1. Klang, Wohlklang 2. Melodie(-typus bzw. -charakter) der Kirchentonarten 3. Gesang, das Singen — 1. sound, euphony 2. melody (type or melodic character) of the church modes 3. song (in general), (act of) singing 1 Klang, Wohlklang — sound, euphony [s.IV] LmLFav. Eul. 21, 2: terra ... nullo canore concutitur. [s.V] LmLMart. Cap. 9, 905: omnium organicarum vocum consociata permixtio quandam plenitudinem cuncticinae voluptatis admisit. Quo canore diutius circumstantium pectora deorumque mulcente. LmLMart. Cap. 9, 916 (ad loc.: LmLIoh. Scot. annot. 487, 5: ‚canorem‘ dulcedinem vocis musicae. sim. LmLRemig. Aut. 487, 4). LmLMart. Cap. 9, 917. LmLMart. Cap. 9, 918: Prudens puella pulchrae / mater fuit Lacaenae, / illecta sed canore / nescit dolum cavere (ad loc.: LmLRemig. Aut. 488, 1: ‚canore‘ id est cantu). [s.IX-X] LmLComm. br. 10: homines canoris dulcedo sancto affectu commovet. [s.XI] LmLHermann. vers. p. 150: nunc prope consimilem discernit limma canorem (inde LmLFrut. brev. 10 p. 69. LmLAnon. Wolf p. 195. LmLAnon. Lovan. p. 489b. LmLIac. Leod. spec. 6, 113, 26. LmLTrad. Holl. I p. 173). [s.XV] LmLIoh. Olom. 1 p. 2: Organica flatu aut digitorum []pulsu canorem educit. LmLAdam Fuld. 2, 11: tertia cum eius aequisonis, qui sonus consonantiae pari canore temperatur. 2 Melodie(-typus bzw. -charakter) der Kirchentonarten — melody (type or melodic character) of the church modes [s.IX] LmLAurelian. 16, 28: Est denique undecima divisio que, quia per omnia ab orbita in sui canore versiculi segregatur huiusce toni, secernendam putavi a ceteris diffinitionibus. LmLAurelian. 19, 52: Habet nempe hic tonus canorem huius responsorii: Resp. „In ecclesiis benedicite Deum“. LmLAurelian. 16, 8 p. 153: Sed ita pocius est distinguendum „Aspitiens a longe“ canoris et prima distinctio. [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 16, 5: alii decentem et quasi matronalem octavi canorem diligunt (inde LmLAnon. Pannain p. 109. LmLHier. Mor. 24 p. 174, 8. LmLIac. Leod. spec. 6, 74, 11. LmLCompil. Lips. p. 131. LmLGob. Pers. p. 187b. LmLHerb. Tr. 2, 3 p. 49). LmLIoh. Cott. mus. 12, 32: Neque enim omnis cantus autentorum ad octavas, neque omnis plagalium canor ad quintas pertingit (inde LmLAnon. Pannain p. 112. LmLConr. Zab. tract. BC 3). LmLAnon. Pannain p. 115: plagalium canor ad quartam vel ad quintam, que est sub finali, libere descendat. LmLTon. Vatic. 12, 7 p. 214: Hoc canore tonus tibi quintus erit retinendus (cum melodia). LmLTon. Vatic. 12, 8 p. 216. [s.XIV] LmLSumm. Guid. 290: Excedens igitur seu sursum sive deorsum / praescriptas metas canor a norma removetur (inde LmLGob. Pers. p. 195a). LmLAnon. Carthus. p. 448b: Flebilis atque pia ptongi modulatio sexti / Provocat ad lacrimas corda canore suo (inde LmLAnon. Claudifor. 4, 7, 11. LmLSzydlov. 13 p. 64). 3 Gesang, das Singen — song (in general), (act of) singing [s.IX] LmLMus. ench. 13, 8: Dicta autem diaphonia, quod non uniformi canore constet, sed concentu concorditer dissono (inde LmLOrg. Paris. 20). LmLScol. ench. 1, 15: Sonos hic ptongos dicimus, id est voculas in canore concordes, quae sunt armoniae elementum. LmLInch. Uchub. 285: si puerilis canor bis binis illis aequisonis vocibus misceatur, diapason simphoniam acutissimam et gravissimam ad se invicem reddunt. LmLComm. br. 324: matutina laeticia elatiore canore celebranda quam nocturna synaxis. [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 172: ipse (sc. Pythagoras) vero quod in sono different, notavit et plures malleos apposuit in quantitate dispares et in pondere differentes, et ita sonorum differentiis multiplicatis traxit eas in exercitium canoris. LmLPs.-Mur. summa 471: Cantus dicitur quasi sonorus actus, canor autem quasi cum anhelitu labor. LmLPs.-Mur. summa 2379. LmLSumm. Guid. 12: Sed quia discutiunt subtilius omnia nostri, / Censebant discors esse canoris opus.