Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
campanulum n.
* campanulum , -i n. script. -ola: p. 129,17. 1 proprie: a clocca parva — kleine Glocke : Arnold. Ratisb . Emm. 1,17 p. 554 b ,25 pontifex inde sublatum ... -um campanulum in via iussit transportari secum. Vinc. Prag. annal. a. 1159 p. 676,5 -am campanulam solam, que ad divinum officium ... incolas illos convocabat, ... invenimus. Chart. episc. Halb. 1334 a monasterium ... cum turribus, -is campanulis et campanis. Hier. Mor. mus. 13 p. 58,21 qualiter proportionandae sunt -ae campanulae in horologiis ( cf. 18 p. 149,17). al. b tintinnabulum — Glöckchen, Schelle ( cf. J. Braun, Das christliche A…