Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
calamentum n.
calamentum , -i n. ( καλαμίνθη, καλάμινθος) script. : galla- gallamentum : l. 41. -amti- galamtis : l. 43. -minth- calaminthum : l. 72. -th(um) calamenth(um) : l. 47.57.60. form. : acc. sg. -en calamenten : l. 39.69. -in calamentin : l. 38. 1 mentastrum — Minze (Mentha L., cf. Marzell, Wb. dt. Pflanzennam. III. p. 136sqq.): a in univ.: Paul. Aegin. cur. 181 p. 107,1 addendum sucis porrum aut -mentin calamentin ( 3,35,2 καλαμίνθην) aut glichona. Aesculapius 21 p. 31,14 -miten calamiten teres cum pipere. Recept. Sangall. I 58 herba artemisia et gallamentis. Antidot. Glasg. p. 101,23 -mitis calam…