cacodaemon

cacodaemon (kako-, -cad-, -dem-), -onis m. (κακοδαίμων) spiritus malus — böser Geist: MLWHeinr. August. planct. 171 nil creat eudemon vel quis magus aut cacademon. MLWGunth. Par. (?) orat. 1,3 p. 108^D si ... malignos spiritus, quos ... Graeci -escacodaemones dicunt, imploras. MLWAlbert. M. eth. 6,2,15 p. 426^b,37 -escacodaemones, id est mali intellectus, hoc est mentes malitiae subiectae. MLWpraedicab. 1,6 p. 12^a,24 qui (Stoici) calodaemones et -escacodaemones animalia rationalia, corpore (-acorpora MLWed.) aerea et vita immortalia esse dicebant (cf. Apul. Socr. 13 p. 148). MLWcaus. univ. 2,2,1 p. 477^b,18 qui angelos et daemones ponebant esse, huiusmodi substantias ... in calodaemones et -escacodaemones diviserunt. MLWmetaph. 1,3,12 p. 42,66 (ed. B. Geyer. 1960. 1964) odium esse inditum a divino invido et malo, quod kakotheon appellabant, quod postea Platonici vocaverunt kako-eskakodaemones. 11,2,37 p. 529,64 bonum et malum etiam esse in caeli partibus et in motoribus caelorum, et ideo calodaemones et -escacodaemones esse dixerunt. MLWHugo Trimb. sols. epil. 248 reor, quod ... incarnati demones ... vocentur, non tamen calodemones (kalode-kalodemones J), id est bonum scientes, verum -demonescacodemones et malum exercentes. MLWal. de diis gentium: MLWCarm. Bur. B 46,7,1 qui colunt -demonescacodemones. diabolus — Teufel: MLWHugo Trimb. laur. 126 sit Iacobus cunctis ... archemon, hos ne calvat cacademon. Steinmann