Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cacodaemon m.
cacodaemon (kako-, -cad-, -dem-) , -onis m. ( κακοδαίμων ) spiritus malus — böser Geist : Heinr. August. planct. 171 nil creat eudemon vel quis magus aut cacademon. Gunth. Par. (?) orat. 1,3 p. 108 D si ... malignos spiritus, quos ... Graeci -es cacodaemones dicunt, imploras. Albert. M. eth. 6,2,15 p. 426 b ,37 -es cacodaemones , id est mali intellectus, hoc est mentes malitiae subiectae. praedicab. 1,6 p. 12 a ,24 qui (Stoici) calodaemones et -es cacodaemones animalia rationalia, corpore ( -a corpora ed. ) aerea et vita immortalia esse dicebant ( cf. Apul. Socr. 13 p. 148). caus. univ. 2,2,1 …