Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cachinno
1. cachinno , -are cachinnare . script. : cha- chachinnans : p. 10,3.5. caci- cacinnans : p. 10,3. -in(o) cachin(o) : l. 72. p. 10,11. depon. : p. 10,6. 1 intrans. i. q. sonanter, profuse, insultatorie ridere — schallend, ausgelassen, höhnisch lachen ( cf. Gloss. IV 198,14 St.-S. -o cachinno cachizon): Aldh. epist. 5 p. 493,15 cum satagerem ... non sugillationem ridiculose -ans cachinnans ( -inans cachinans var. l. ) rumigerare vestrorum. virg. I 57 p. 316,20 cum infami proverbiorum elogio -antes cachinnantes ac cavillantes. II 2527 ebrius Nabal ... stolida cum voce -ans cachinnans ( cha- chac…