Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
caballicata f.
* caballicata (cava-, -alc-) , -ae f. (m. vel n.: l. 54) ( ital. cavalcata, francog. vet. chevauchiee) 1 servitium equestre — Reiterdienst : Leg. Lang. p. 300 a ,51 (s. XI. 1 ) si quis in exercitum ambulare contempserit aut in sculcam (gloss. cod. 1: id est cabalcata). Chart. Laus. 682 p. 549,11 (a. 1223) quod, si ad cavalcatam ... non exiret ..., bannum ... solvere teneretur. 2 expeditio equestris — Streifzug von Reitern : Vita Ger. Bron. 21 p. 672,4 villarum praedas quis comparet ..., quis creberrimas hinc inde -as caballicatas ? Acta imp. Winkelm. I 553 ante cavalcatam nostram, cum nuper in…