Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
burieren
Wossidia burieren ä. Spr. bureren 1. Ackerbau treiben: bureren Mantz. Ruh. 10, 36; Sel. 5, 96; burieren Wa Waren@Jabel Jab ; Loep. 34; Camm. Bil. 60; 84; Reg. 18; Seem. Leb. 32. 2. toben, hausen: so hebben se (die Franzosen) hier buriert Wa Waren@Speck Speck ; so buriert dat de ganze Nacht vom Spuk GGiev. Zs. MeckWB ackerburieren . — Dä. 64 a ; Kü. 1, 273.