bulesis

^*bulesis (vulisis), MLWacc. MLWsg. βούλησιν (f.) (βούλησις) voluntas libera et deliberativa — freier und überlegter Wille (cf. A. Schneider, Die Psychologie Alberts des Gr. 1903/06. p. 265; loci pendent a Ioh. Damasc. fid. orthod. 2,22.26): MLWAlbert. M. summ. creat. I 4,25,1 p. 487^a,8sqq. Damascenus ... dividit voluntatem in θέλησιν et βούλησιν ...; βούλησις ... est appetitus cuiusdam rei rationalis. II 1,65,2 p. 550^b,14 βούλησις, hoc est voluntas finis, non eorum, quae ad finem sunt. MLWsumm. theol. I 20,79,1 p. 838^a,12sq. vulisis ... sive βούλησις — quia, ubi Graeci ponunt ‘v’, nos ponimus ‘b’ — est rationalis appetitus consiliativus, non secundum impetum motus, sed secundum libertatem electionis. p. 838^a,28. II 4,14, 4,1 p. 197^a,24. Prinz