Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bulesis
* bulesis (vulisis) , acc. sg. βούλησιν (f.) ( βούλησις) voluntas libera et deliberativa — freier und überlegter Wille ( cf. A. Schneider, Die Psychologie Alberts des Gr. 1903/06. p. 265; loci pendent a Ioh. Damasc. fid. orthod. 2,22.26): Albert. M. summ. creat. I 4,25,1 p. 487 a ,8sqq. Damascenus ... dividit voluntatem in θέλησιν et βούλησιν ...; βούλησις ... est appetitus cuiusdam rei rationalis. II 1,65,2 p. 550 b ,14 βούλησις , hoc est voluntas finis, non eorum, quae ad finem sunt. summ. theol. I 20,79,1 p. 838 a ,12sq. vulisis ... sive βούλησις — quia, ubi Graeci ponunt ‘v’, nos ponimus ‘…