Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
brunstviur st. N.
brunstviur , st. N.
- nhd.
- „Brunstfeuer“, Scheiterhaufen zum Verbrennen der Leichen
- ÜG.:
- lat. rogus VocOpt
- Q.:
- VocOpt (1328/1329)
- E.:
- s. brunst, viur
- W.:
- nhd. DW-
- L.:
- MWB 1, 1055 (brunstviur), LexerHW 1, 368 (brunstviur), Benecke/Müller/Zarncke III, 332b (brunstviur)