Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
brieggo sw. m.
sw. m., mhd. brieke sw. f., nhd. dial. schweiz. briegg m. Schweiz. Id. 5,530, tirol. brie~gk f. Schöpf 58; vgl. bair. briecken Schm. 1,346, schwäb., elsäss. briegen Fischer 1,1417, Martin u. Lienh. 2,184, badisch brieggen Ochs 1,325; z. Geminate vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 237, Pestalozzi, Beitr. 41,146. — Graff III, 281. 364.
prie-ken, -chen (Hs. G = S. CLXXV, 28): acc. pl. Nr 683,5.
Verzerrung, Verrenkung des Gesichts, Grimasse: ut ystrionibus mos est . i. anterarin . qui ora torquendo . i. prieken machondo . ridiculos motvs . i. spileliche gebarda . spectantibus prestant.