Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
briavâra sw. st. f.
sw. st. f. — Graff III, 303.
Nur in Nc.
prieu-ar-: acc. sg. -un Nc 734,3 [66,11]; nom. pl. -un 740,1/2 [75,1] (-f-); brieu-: gen. pl. -on 694,3 [9,18].
Eindeutig stark flektiert: brieuâra: nom. pl. Nc 724,29 [53,10].
Kanzlistin, Sekretärin: für das Amt der Parzen im Dienste Jupiters: souuaz er (Jupiter) freisiges kesprochen habeti zetuonne . dero brieuaron scrifte daz kehaltentero quicquid ille dictaverit ex prompta sententia . asservante pugillo Parcarum Nc 694,3 [9,18] (vgl. Parcae ... librariae Iovis, Rem.). dine brieuara scafont tero menniscon ding Parcarum chorus humana pensat 724,29 [53,10]. to hiez man Iouis prieuarun . eina dero Parcarum ... die himelsazen darauuisen ac mox Iovis scriba praecipitur ... caelicolas advocare 734,3 [66,11]. uuanda aber tres Parcę Iouis priefarun . sine reda filo geuuaro scribent Clotho vero Lachesis Atroposque . quoniam sententias Iovis orthographae studio veritatis accipiunt 740,1/2 [75,1].