Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
briaftabula sw. f.
sw. f.; vgl. lat. brevis, breve u. tabula.
prief-tabulun: acc. pl. Gl 2,635,70 (clm 18 059, 11. Jh.).
Schreibtafel: [nec ferrea iura insanumque forum aut populi] tabularia [vidit, Verg., G. ii, 502]; Vok.-Übers.