bresma

^*bresma (-sinabresina, -senobreseno) f. (l. 51sq.) (theod. MLWvet. brahsina, brahsmo, brasme, bresme, cf. F. Kluge — W. Mitzka, Etym. Wörterb. d. dt. Sprache. ¹⁹1963. p. 94) piscis quidam MLWq. d. Abramis brama (L.) — Brachsen: MLWGloss. III 361,31 St.-S. brarisina bressicsi. 456,42 praxina prehsin. 683,49 brasma bresme. 720,47 blasma bresme. IV 197,30 blasma prasma. MLWRuodlieb XIII 41 tunc sunt expositi pisces, quotquot fuerant ibi capti: ... prahsina, lahs MLWeqs. MLWWilh. Hirs. const. 1,8 p. 942^B pro signo prasimae generali signo piscis praemisso hoc adde, ut MLWeqs. MLWHildeg. phys. 5,12^capit. breseno (bresina G p. 509,33). 5,12 bresma calida est magis quam frigida ..., sed et circa terram quaedam folia herbarum quaerit, quae similitudinem bremium (bremen G p. 510,29) habent, ... et ab eis foecundatur. MLWAlbert. M. animal. 7,98 pisces aput nos ... lapides ... habentes sunt is, quem monachum ... vocant, ... et ille, qui vocatur bresma. Baader