Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
branchus m.
branchus (-cus) , -i m. (f.: l. 47. cf. l. 33; n. -um: l. 65. cf. l. 57) ( βράγχος) script. : brin-: p. 1564,1. brun-: p. 1564,1. -nic-: p. 1564,8. -ac-: l. 61. -ncc(us): l. 54. form. : nom. sg. : -c(h)os: l. 31.38.44.47.58.61. -ce: l. 4. -con: l. 57. -cis: l. 33. acc. sg. -on: p. 987,70sq. I de morbis: A spectat ad homines: 1 strictius de morbis gulae: a raucitas, infirmitas arteriae asperae — Heiserkeit , Erkrankung der Luftröhre ( cf. Gloss. III 277,51 St.-S. -cus brancus morbus i. dampho. 295,44 -cus brancus dempho): Paul. Aegin. cur. 164 p. 92,23 arteriacis ... et -is branchis ( 3,28,3 βρ…