Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
bogesnuor
‚schützen-(mhd. bogevuoter, nhd. Bo-
der Überzug über den Bogen, Bogenfutteral,
gorytus (corytus)‘
genfutter [Dt. Wb. II, 220]; ae. bogefōdder m.).
S. bogo, fuotar1. – bogasceidAWB m. i-St., nur
nom. pl. pogascheidi Gl. 2, 666, 44 (11. Jh.,
bair.):
‚Bogenscheide, -futteral, gorytus (cory-. S. skeida. – bogatragoAWB m. n-St., nur Gl.
tus)‘
2, 651, 13 (11. Jh., bair.):
‚Bogenträger, Bogen-. S. tragan. – bogênAWB sw. v.
schütze, arcitenens‘
225 bodam – bogkeS226
III, nur Notker, Ps. und Ps.gl.:
‚sich biegen,(mndl.
beugen, krümmen, bücken, incurvare‘
bogen; vgl. mhd. gebogen). S. bogo. – bogenhuotbogen
huotAWB m. a- oder i-St., nur einmal in Gl., 11. Jh.
(P. Papini Stati, Thebias [ed. A. Klotz, Leipzig,
1908] xxii, 4):
‚Bogenbehälter, schützender.
Überzug über den Bogen, gorytus (corytus)‘
S. huot. – bogesnuorAWB mhd. st.f., nur Gl.
3, 161, 10:
‚Bogensehne‘(zum Lemma gorytus;
snovr getilgt u. durch fuoter ersetzt). S. snuor. –
Ahd. Wb. I, 1245 f.; Splett, Ahd. Wb. I, 66.
274. 415. 834. 891. 1007; Schützeichel4 79;
Starck-Wells 68. 794.