Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bogenhuot st. m.
st. m.
bogen-huot: nom. sg. Klotz S. XXII (Lips. civ. Rep. i. 12, 11. Jh.).
schützender Überzug über den Bogen: [trux laeva sonat arcus, et aspera plumis terga Cydonea] gorytus (Hs. corytos) [harundine pulsat electro pallens et iaspide clarus Eoa, Statius, Thebais 4,269; vgl. lat. interlin. Glosse zu corytus: theca arcus ł sagittarum, danach am Rande unsere Glosse, die offenbar durch theca arcus bestimmt wurde].