Hauptquelle · Westfälisches Wb.
Blik Iª m.
Blik Iª m. ⟨ › blik ‹ ⟩ 1. Glanz, Schein ( Osn Klön ). D’r is nīn Saterdach so dikk, off de Sünne dāt noch ainen Blikk auch an den trübsten Sonnabenden kommt immer noch ein Sonnenstrahl durch Bbr Wu . — 2. Blick, kurzes Blicken, Anschauen ( Min Ha , Osn Klön, Dor Wl , Lst Ge ), Wal Bh Ro ; Augenaufschlag ( Hal Bh ). Opm ǟisen Blikk ( Dor Wl ). „ Im Juni faker de Blick no di-em Himmel geiht, of do nit boll ne Riägenwolke steiht “ ( Unn Hi ). — 3. Ausdruck der Augen. Sai hiät en falsken Blikk ( Lst Ge ), hai hiät en truggen Blikk ( Alt Nr ) || ... ’n sachten Blick ( Mün Am ), ... ēnen strengen B…