Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
bithurvan Prät.-Präs.
bithurvan , Prät.-Präs.
- nhd.
- dürfen, bedürfen, nötig haben, brauchen, benötigen, Nutzen (M.) haben von
- ne.
- be (V.) allowed, need (V.), have (V.) need of, benefit (V.) from
- ÜG.:
- lat. indigere GlM
- Hw.:
- vgl. ahd. bidurfan* (Prät.-Präs.)
- Q.:
- GlM, H (830)
- E.:
- s. bi, thurvan*; B.: H 2. Pers. Sg. Präs. bitharft 1558 M C, 3. Pers. Sg. Präs. bitharf 2525 C, 3. Pers. Pl. Präs. bithurbun 1666 M, bithurƀun 1666 C, 3. Pers. Pl. Präs. Konj. bithorftin 2822 M C, GlM Inf. bithu(rfan) indigere Wa 70, 15a = SAGA 185, 15a = Gl (nicht bei Steinmeyer); Kont.: H thar thu is lango bitharft fagaroro frumono 1558
- L.:
- TAsHW 422a (bithurvan)
- Son.:
- Behaghel, O., Die Syntax des Heliand, 1897, S. 169, 170, 181, Prät.-Präs. mit Genitiv der Sache