Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bísmerien sw. v.
sw. v. — Graff VI, 834 s. v. bismerôn.
pi-smerit: 3. sg. Gl 1,251,16 (K).
verspotten, verlachen: scernot pism. subsannat irridet (Ra pismerot).
Vgl. bismerôn, bismerên.
Zum ja-Stamm vgl. Kögel S. 181.