Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
bis ditonus
bis ditonus doppelte große Terz, übermäßige Quinte — double major third, augmented fifth [syn.: tetratonus] [s.XIV] LmL Iac. Leod. spec. 2, 89, 2: Tetratonus est consonantia vocum inaequalium quattuor in se claudens tonos in proportione consistens super 2465 partiente, quae maior est sesqualtera, minor vero quam dupla. Haec consonantia quattuor in se continet tonos praecise, a quibus denominatur. Posset etiam dici bis ditonus , quia duo ditoni in quattuor continentur tonis. LmL Iac. Leod. spec. 2, 95, 15: Item bis ditonus cum semiditono mediante hanc in sonis reddunt consonantiam (sc. ditonum …