Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bilinguis
bilinguis , -e . 1 adi.: duplex in verbis, falsiloquus — doppelzüngig, heuchlerisch ( cf. Gloss. I 251,13 St.-S. -is bilinguis [binguis b ] ... zuuizuki. 531,38 pispahhalen. al. ): Hraban. hom. I 50 p. 92 D debet esse christianus ... neque iniuriosus nec -is bilinguis . Benzo ad Heinr. 4,10 -is bilinguis turba crevit. Ecbasis capt. 742 ore -i bilingui ( Bernh. Geist. palp. 1,235). 1045 informat ..., quę sit cautela -is bilinguis . Heinr. August. planct. 500 noxius est anguis vir lividus atque -is bilinguis . Albert. M. pol. 5,8 r p. 536 a ,22 adulator -is bilinguis est, qui laudando unum detra…