Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
biherten sw. v.
sw. v., mhd. beherten; mnd. beherden; afries. biherda. — Graff IV,1025.
pi-hart-: 2. sg. -is Gl 1,642,47/48 (M, 3 Hss.); -ist 48 (M); 3. sg. -it 536,53 (M, 5 Hss.). 63 (M, 2 Hss.); part. prt. -it 661,68 (M, 2 Hss.); be-: 1. sg. -e 2,197,24 (Wien 804, 12. Jh.).
pi-hert-: 2. sg. -is Gl 1,642,47 (M, 2 Hss.); -ist 49 (M, 3 Hss.); part. prt. -it 661,67 (M, 3 Hss.); bi-: dass. -et 70 (M).
Verschrieben: piherit:· part. prt. Gl 1,661,69 (M, clm 17403). 1) hart machen, festigen, verhärten (bezüglich der Haltung): a) allgemein: pihertis [pones eam (sc. sartaginem ferream) in murum ferreum inter te, et inter civitatem: et] obfirmabis [faciem tuam ad eam, Ez. 4,3] Gl 1,642,47 (‘den Blick fest richten auf’); b) im negativen Sinn: pihartit [qui] obturat (Hs. obdurat) [aurem suam ad clamorem pauperis, et ipse clamabit, et non exaudietur, Prov. 21,13] Gl 1,536,53 (‘unempfindlich machen’). pihartit [vir impius procaciter] obfirmat [vultum suum, Prov. 21,19] 63. pihertit [quando autem elevatum est cor eius, et spiritus illius] obfirmatus est [ad superbiam, depositus est de solio regni sui, Dan. 5,20] 661,67 (2 Hss., 5 Hss. pihartit vuard, 1 Hs. gihartit uuart). 2) unklar: beharte [praesentis libri stylo exprimo de eorum gravedine omne quod] penso [Greg., Cura Praef. p. 1] Gl 2,197,24 (Verschreibung ? Parallelhs. beachte).