Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
biheizunga st. f.
st. f. — Graff IV, 1089.
pi-heizunga: nom. pl. Gl 2,37,45 (Vad. 336, 11. Jh.); bi-heizzunga: nom. sg. Gl 1,415,12 (S. Pauli xxv d/82, 9./10. Jh.); -hezunga: nom. pl. 2,35,29 (Frankf. 139, 12. Jh.). 1) Bündnis, Bund mit dem Ziel einer Verschwörung: biheizzunga [facta est] coniuratio [valida, populusque concurrens augebatur cum Absalom, 2. Reg. 15,12] Gl 1,415,12. 2) Gelübde, Versprechen: bihezunga [cupiunt ... in sanguine Pauli ... versare manus; quae dura malorum] vota [! Ar. ii, 1001] Gl 2.35,29. 37,45.