Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
bewelben sw. V.
bewelben , sw. V.
- nhd.
- wölben, überwölben, mit einem Gewölbe versehen (V.)
- Hw.:
- vgl. mnd. bewelven
- Q.:
- RWchr (um 1254) (FB bewelben)
- E.:
- ahd. biwelben* 1, sw. V. (1a), umwölben; s. bi; s. germ. *hwalbjan, sw. V., wölben; idg. *ku̯elp- (2)?, V., wölben, Pokorny 630?
- W.:
- s. nhd. (ält.) bewölben, sw. V., bewölben, DW 1, 1788
- L.:
- Lexer 20b (bewelben), Hennig (bewelben), MWB 1, 751 (bewelben)