Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
betrage stv.
1. trage, bringe an eine stelle. ouch betruoc der herre dar von Rôme der besten manege schar mit kinden unt mit wîben Eracl. 4219. beide satel unde schilt mit golde betragen beschlagen glaube 2437.
2. setze ins werk. man törst wol vol bringen den list sô kundiclîch, als in die valschen ie betruogen Frl. 75,12. 3. dulde, ertrage. dô eʒ got nit mê wolt betragen daʒ leben Ls. 3,253. vgl. weiter unten betrage swv.