Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bestialiter adv.
adv. bestialiter . bestiae convenienter vel similiter, modo bestiae — einem (wilden) Tier gemäß, wie ein (wildes) Tier : 1 philos. et theol.: Epist. Ratisb. 5 p. 282,27 torpere otio, quod est hominem -r bestialiter vivere ( Honor. August. glor. 26 homines irrationabiliter et -r bestialiter vivunt. Alex. Min. apoc. 20 p. 455,15. al. ). Hildeg. vit. mer. 1,87 p. 40,11 quae homini non conveniunt, in turpitudine homines saepius -r bestialiter perficiunt. al. de infidelibus, haereticis sim. : Alex. Min. apoc. 13 p. 282,15 ‘vidi aliam bestiam’, quod fuit Mahumet ... -r bestialiter vivens (14 p. 303,…