Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
berahtên
213, 38:
‚erglänzen, splendescere‘. S. beraht. – berahtîbe
rahtîAWB f. īn-St., Notker, W. Ps., Gl.:
‚Glanz, splen-(got. bairhtei). S. beraht. – berahtnessiberaht
dor, claritas‘
nessiAWB f. īn- oder n. ja-St., berahtnissînissîAWB f. īn-St., nur
Tatian, Isidor:
‚Glanz, Herrlichkeit, Ehre, splen-. S. beraht, -nissi. – berahtoAWB adv., nur
dor, claritas‘
Tatian:
‚in glänzender Weise, splendide‘(ae.
beorhte). S. beraht. – giberahtônAWB sw.v. II, nur
Tatian, Notker, W. Ps.:
‚verherrlichen, clarifi-(mhd. geberhten, ae. gebeorhtian; vgl. got.
care‘
gabairhtjan). S. beraht. – Ahd. Wb. I, 881 ff.;
Schützeichel3 13; Starck-Wells 46.