Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
benignitas f.
benignitas , -atis f. script. -ingn-: p. 1447,25. bonitas, benevolentia, comitas — Güte, Wohlwollen, freundliche Gesinnung ( cf. Gloss. I 766,47 St.-S. in -e benignitate in enstigi): I latius: A proprie: Vitae patr. Iur. 1,15 p. 140,12 sanctus Romanus, ut erat singulari -e benignitate conspicuus. Einh. Karol. 20 p. 26,6 a suae naturae -e benignitate ac solita mansuetudine ... exorbitasse videbatur. Capit. reg. Franc. 275,5 p. 334,22 ut episcopi comitibus ... paternam -em benignitatem ... impendant. 299,1 p. 447,22 qualiter scisma, quod ortum est ... in ecclesia, ad unitatem -is benignitatis va…