Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
benefactor m.
benefactor , -oris m. script. : -ato-: l. 30. -uribus: l. 28. I qui erga aliquem bene facit — Wohltäter : A eccl. et publ.: 1 in univ.: Wilh. Hirs. const. 2,71 p. 1143 B alicui magno -i benefactori nostro. Notae Traiect. ( MGScript. XV p. 1204,7) Heinricus IV. imperator, -r benefactor noster. Const. II 46/47 p. 58,24 protector et -r benefactor noster (sc. regis), domine Innocenti. Salimb. chron. p. 174,29 papa Gregorius nonus, qui fuit amicus et pater et -r benefactor ordinis fratrum minorum. al. 2 de donatore: Form. Marculfi 1,36 dum plures ex eorum (monachorum sim. ) -es benefactores vel vin…