Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
bendelîn stn., m.
bendelîn , bendel stn. bändchen, binde dem. zu bant. an des briefes orten hiengen zwei sîdîn bendelîn Wh. v. Östr. 16 a ; dem frîwîbe ein houbettuoch brâht er unde ein bendel rôt Helmbr. 1089. vgl. bendel m. ;