Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
begrîfe stv.
begrîfe stv. befasse, betaste. aldâ begreif des knappen hant swaʒ er îsers ame fürsten vant Parz. 123,25. dô begreif im diu gehiure sîne quaschiure mit ir linden henden das. 88, 13. die âdern begrîfen MS. 2,23. b. 2. umfasse, umschließe. der rinc begreif sô wît ein velt Parz. 760,27. diu houbetstat den vierden ort begreif mit mûren und mit grabn das. 681, 12. swaʒ daʒ firmament begriffen hât Bert. 287. die stûden die Moyses mit fiure sach begriffen g. sm. 451. — übertragen: binde durch einen eid. a. mit accus. der person. daʒ er und alle die fürsten sîn begriffen mit den eiden Lohengr. 13. dô …