Hauptquelle · Elsässisches Wb.
baüen
baüe n , böue n [pàjə Mü. ; pùjə M. ; pòjə Steinbr. bis Bf. ; pojə Barr ; pøjə Geisp. Str. K. Z. Zinsw. ; pwə Breitenb. Han. ; pøwə Wh. ; Part. kəpàjə, kəpùiə M. ; kəpòjə, kəpøjə, kəpjə; kəpøjə u. kəpøjt Hf. ; kəpòjt Ensish. Hlkr. Winzenh. ; kəpøjt Str. Zinsw. Saarunion ; kəpøyt Wh. ] 1. bauen. Er het geboüe n er hat sich ein Haus gebaut Ingersh. ‘We mer boüjt, ze het mer Holz für e ganzes Johr un Schulde für's ganz Läwe’ Rathgeber 10. Rda. D Vögel b. an i h m (so schmutzig ist er) Hi. ‘Das Nest isch ganz kummod eso un mit viel Sorgfalt isch's o baüe’ Lustig I 253. ‘Als darauff sie solche wi…