Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bargildio
* bargildio , -onis m. (orig. germ. , inde ital. bargello, cf. W. Metz, ZRGGerm. 72. 1955. p. 191) apud Francos et Saxones i. q. homo liber ad expeditionem et placitum comitis astrictus — dem Grafen wehr- und dingpflichtiger Freier, ‘ Pfleghafter ’ ( cf. Handwörterb. z. dt. Rechtsgesch . I. 1965. p. 417sq.): Capit. reg. Franc. 86,4 de hominibus , qui per ingenia vel iniuste consentiente comiti et centenario se ingenuare voluerint et facere se -iones bargildiones , qui multo tempore fuerunt servi. 162,3 ceteri ... liberi homines, quos vocant bharigildi, volumus ut singuli comites hunc modum in …