Eintrag · Köbler Anfrk. Wörterbuch
bannire V.
bannire , V.
- nhd.
- bannen
- ne.
- ban (V.)
- Q.:
- Boretius A. Capitularia regum Francorum (596), Fredegar, Lex Ribuaria
- E.:
- s. germ. *bannan, st. V., befehlen, gebieten, verbieten, bannen, Zeichen geben; s. idg. *bʰā- (2), *bʰeh₂-, *bʰah₂-, V., sprechen, Pokorny 105; B.: Boretius, A., Capitularia regum Francorum (1883) I, 17, Nr. 7 (Childeberti Secundi decretio) bannivimus, Chronicarum quae dicuntur Fredegarii Scholastici libri IV cum Continuationibus 73 bannire precepit, 87 banniti sunt, Lex Ribuaria 68, 1 (65, 1) Si quis legibus in utilitatem regis sive in hoste seu in reliquiam utilitatem bannitus fuerit et ..., 69, 3 (67, 2) Si quis autem post fide facta sacramentum in hoste bannitus fuerit
- L.:
- Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes, 2001, 344b
- Son.:
- eher lat.-ahd.?, lat.-afrk.?, lat.-awfrk.?