bannio

1. ^*bannio, -ivi (-ii), -itumbannitum, -irebannire. MLWscript.: pa-pannio: p. 1339, 32. bampn-bampnio: Const. I 305. band-bandio: MLWl. 71. p. 1339,5. MLWal. bani-banio: p. 1339,37.46. 1340,38. MLWal. -ittbannitt(us)(us): p. 1340,51. I (banno) iubere vel vetare, praecipere, mandare — (autoritativ) gebieten oder verbieten, befehlen, auffordern, verordnen (cf. MLWWaitz, Verf.-Gesch. II 2. p. 286): A latius: MLWLex Ribv. 68,1 si quis legibus in utilitatem regis, sive in hoste seu in reliquam utilitatem, -tusbannitus fuerit. MLWForm. Marculfi 1,40 omnes paginsis ... -irebannire ... faciatis, quatenus MLWeqs. MLWLex Franc. Cham. 39 si quis ad pontem publicum -tusbannitus fuerit. MLWal. v. et p. 1346,5. MLWc. MLWinf.: MLWCapit. reg. Franc. 77,9 ut comiti (MLWi. comes) ... per bannum unumquemque hominem ... in hostem pergere -irebannire studeat. pendet ut: MLWLex Sal. Merov. decr. Child. 3,1 -vimusbannivimus, ut ... iudex ... ipsum (latronem) ligare faciat. MLWCapit. reg. Franc. 242 p. 158,11 -imusbannimus ex Dei et nostro verbo, ut MLWeqs. MLWDipl. Otton. I. 234 p. 321,14 nostro bando -dimus, ut eqs. al. indicere — anberaumen: MLWChart. Bern. II 602 p. 648,34 (a. 1266) precipit prior ... -irebannire placitum generale. B strictius: 1 ad iudicium convocare, citare — zur Gerichtsversammlung berufen, vorladen: MLWLex Franc. Cham. 40 si quis comes ad placitum suum hominem -itbannit MLWeqs. (MLWCapit. reg. Franc. 40,20. MLWLeg. Lang. p. 501^b,37 -dire est, quod comes in p. clamare faciad ominem, quod legem faciebat. MLWal.). 43 si per comitem aut per missum suum -tusbannitus fuerit ingenuus infra comitatum de maxima causa. MLWDipl. Otton. II. 230 publicum ad mallum. MLWDecret. Frision. A 4,21 propter quam (hereditatem) me ... bannisti. MLWChart. episc. Spir. 70 p. 71,7 abbatem ... iuvet advocatus libere placitante et -entebanniente villico. MLWal. v. et p. 1341,7. 2 (iuramento) obstringere — (eidlich) verpflichten (cf. MLWWaitz, op. cit. VIII. p. 89): MLWChart. Turic. 199 p. 91,13 (a. 950/54) de comite -tibanniti sunt fratres in fidem suam et iuramentum, ut ... narrassent. 3 ad militiam evocare — zum Kriegsdienst einberufen:MLW Chron. Fred. 4,73 exercitum ... de totum regnum ... -irebannire. MLWLex Ribv. 69,3^capit. de eis, qui ... in hostem -tibanniti fuerint. MLWLex Franc. Cham. 35 si quis cum caballo -tusbannitus fuerit. MLWCapit. reg. Franc. 74,1 quicumque liber homo in hostem -tusbannitus fuerit MLWeqs. MLWal. v. et p. 1338,63. 4 proclamatione pacis munire vel confirmare — unter Friedegebot stellen, bestätigen, garantieren, zusichern: Fund. Boson. 1 (MLWMGScript. XV p. 978,13; MLWs. XI./XII.) monachis ... pacem firmam -vitbannivit papa (MLWChart. Bern. I 4,152 p. 367,21 beneficiis collatis ... p. -ieruntbannierunt. MLWChart. Wirt. II 529 p. 354,7. MLWal.). MLWChart. march. Misn. III 266 p. 196,17 plantationem novellam ... episcopali auctoritate fecimus -iribanniri tam in habitis quam in habendis. MLWChart. civ. Spir. 58 -vimusbannivimus ... bona eadem ecclesiis MLWeqs. II poena (bannali) multare — mit (Bann-)Strafe belegen: A spectat ad ablationem pigneris: MLWChart. Lux. VIII 90 p. 99, 32 (a. 1257) penam ... incurrimus ..., de qua quidem summa pecunie ... archiepiscopus nos comitem vadiare seu p-ire poterit. B spectat ad personas: 1 publ.: a latius MLWi. q. proscribere — ächten (de re v. p. 1340,31): α spectat ad imperium: MLWGesta Frid. imp. A p. 68,33 imperator -vitbannivit (bandezavit 1) Mediolanum. Annal. Crem. MLWa. 1185 (MLWMGScript. XXXI p. 7,2) imperator Cremonenses banno banivit (banuit MLWcod.) imperii. Const. II 85,6 hereticos ... diffidamus atque -imusbannimus. MLWThom. Tusc. gest. p. 525,31 quod ... tanquam rebellis -aturbanniatur rex Bohemiae MLWeqs. MLWAlbert. Mil. temp. 249 imperator -vitbannivit papam, cardinales atque legatos. MLWal. β spectat ad civitates MLWi. q. exterminare — ausweisen, verbannen (cf. MLWHis, Strafrecht. I. p. 534): MLWActa imp. Böhmer 146 p. 138,9 (a. 1184) domus eius diruetur et a civitate -aturbanniatur reus. MLWChart. Lamb. Leod. 500 p. 18,30 extra banni leucam per unum annum banietur. Innoc. IV. epist. (MLWDtArch. 18 p. 205,31) qui (archiepiscopus) ab ipsis (parrochianis) per civitatem ... publice -tusbannitus fuerat et denuntiatus. MLWal. b strictius MLWi. q. persequi, forbannire — in den Vorbann legen, verfesten: MLWCapit. reg. Franc. 278,3 p. 343,42 si ... ad mallum non venerint rei, -anturbanniantur et per res et mancipia ... distringantur, ut veniant. MLWChart. Tirol. 552 p. 33,21 (a. 1204) donec ad plenam venerit satisfationem hiis, quibus offensio facta fuerit, pro qua -tusbannitus erit. 2 eccl. MLWi. q. excommunicare — exkommunizieren (cf. E. Eichmann, Acht und Bann im Reichsrecht des Mittelalters. 1909. p. 121⁶): MLWAnselm. Leod. gest. 13 ab eo (presbytero), si quis eius rei ... reus sit, -iturbannitur. MLWGesta Alber. 12 papam ... iuramenta coactum, ut numquam sese (sc. caesarem) -retbanniret, ... dedisse. Const. II 30. MLWal.