Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bannio
1. * bannio , -ivi (-ii), -itum bannitum , -ire bannire . script. : pa- pannio : p. 1339, 32. bampn- bampnio : Const. I 305. band- bandio : l. 71. p. 1339,5. al. bani- banio : p. 1339,37.46. 1340,38. al. -itt bannitt(us) (us): p. 1340,51. I (banno) iubere vel vetare, praecipere, mandare — (autoritativ) gebieten oder verbieten, befehlen, auffordern, verordnen ( cf. Waitz, Verf.-Gesch. II 2. p. 286): A latius: Lex Ribv. 68,1 si quis legibus in utilitatem regis, sive in hoste seu in reliquam utilitatem, -tus bannitus fuerit. Form. Marculfi 1,40 omnes paginsis ... -ire bannire ... faciatis, quaten…