Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
balascius
* balascius (-asius, -agius, -antius, palachius, palatius, -um) , -i m. (n. -um: l. 9) (arab. balahŝan, ital. balascio, cf. Meyer-Lübke, REW 3 nr. 891) gemma quaedam rubicunda — Ballasrubin : Arnold. Saxo fin. 3,10 balagius gemma est, rufus et perlucentis nature. Catal. thes. Germ. I 31,23sq. (Dt. Schatzverz. d. Mittelalt. 1966) unus anulus cum -sio balasio ... et alius peior cum -sio balasio . Albert. M. miner. 1,2,2 p. 16 a ,46 si fuerit perspicuitas multa et fumus superfusus valde tenuis et lucidus, est color eius, qui vocatur palatius sive palatium. 2,1, 2 p. 26 b ,3 hunc colorem primo ...…