Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bâgalin st. f.
st. f.; zur Bildung vgl. Wilm. Gr. 22 § 241,8. — Graff III, 24.
pagalin: nom. sg. Gl 2,649,39 (clm 18 059, 11. Jh.).
Furie: numine divum in flammas (des brennenden Trojas) ... feror, quo tristis] Erinys [, quo fremitus vocat et sublatus ad aethera clamor, Verg., A. ii, 337].