Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
büechelīn st. N.
büechelīn , st. N.
- nhd.
- „Büchlein“
- Vw.:
- s. hant-*, hōchzīt-, münz-*, regel-*, schāchzabel-
- Hw.:
- s. buochelīn
- Q.:
- HartmKlage (um 1185)
- E.:
- s. buoch
- W.:
- nhd. Büchlein, N., Büchlein (N.), DW 2, 475
- L.:
- Hennig (buochelīn), LexerHW 1, 386 (buochelîn/büechelîn), Benecke/Müller/Zarncke I, 279a (büechel/büechelin), DRW