Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
avarôn sw. v.
sw. v. — Graff I, 180.
auaron: inf. O 4,26,20. 5,9,49 (PV -f-, aforon F); für das Part. prt. vgl. gi-avarôn. 1) eine Rede, Verkündigung wiederholen, aufs neue durchgehen: thio buah bigan er a., fon Moysese ouh tho redinon O 5,9,49. 2) etw. noch einmal neu anfangen: thaz lib bigondun sie a. joh stuantun ir then grebiron O 4,26,20.
Abl. avarunga.