authentus

authentus -a, -um ‚authentisch‘ (nach Art der authentischen Tonarten), Haupt- (als Bezeichnung für die 1., 3., 5. und 7. Kirchentonart, mit hochliegendem Ambitus) — ‘authentic’ (following the disposition of the authentic modes), principal (term for the first, third, fifth, and seventh modes with an ambitus lying above the final) [s.IX] LmLMus. ench. 5, 1: cum eodem sono autentus quisque tonus et qui sub ipso est, regantur et finiantur (sim. LmLInch. Uchub. 116). al. LmLScol. ench. 2, 139: Discerno plane tonum autentum protum in autentum deuterum hac transpositione transire. LmLHucbald. 38a: [Unusquisque tonus autentus a suo finali usque in nonum sonum ascendit]. [s.X] LmLOdo Aret. II p. 90b: propriis aptare modis autentis aut plagis. [s.XI] LmLAribo 45 p. 15: De autentis tropis (ed.: protis, cf. mss.). LmLComm. Guid. 24 p. 134: in authento quam in plagali cantu. LmLComm. Guid. 48 p. 128: in authentis distinctionibus. al. LmLFrut. ton. p. 150. LmLQuaest. mus. 1, 11 p. 22: omnibus modis tam plagalibus quam autentis. [s.XII] LmLGuido Aug. 395: In huiusmodi enim parvis antiphonis, que contratam et incertam habent progressionem, si propriam alicuius autenti compositionem repperis, scias esse autentas et non plagales. al. LmLTon. Vatic. 12, 3 p. 192: Primus tonus autentus, Grece prothus. LmLTon. Vatic. 12, 5 p. 202: Tercius tonus autentus, Grece deuterus. LmLTon. Vatic. 12, 7 p. 212: Quintus tonus autentus, Grece tritus. al. [s.XIII] LmLMus. man. 45, 12: supra finales vero plures litterae, per quas auctentorum cantuum levis hillaritas subvolaret. al. LmLHier. Mor. 21 p. 159, 18: Qui toni dicuntur mixti eo, quod tam pares quam impares ex authenta intensione remissioneque plagali miscentur. al. LmLAnon. Ratisb. 7, 2. al. LmLPs.-Mur. summa 1593: cantus authentus rariter potest ascendere per diapason. LmLPs.-Mur. summa 1703: ascensus in clavibus authentis. al. LmLEngelb. Adm. 4, 32: De terminis ascensionis et descensionis cantus in primo tono authento et suo plagali. LmLEngelb. Adm. 4, 33: De terminis ... in secundo tono authento et suo plagali. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. comp. 2, 6, 8. LmLIac. Leod. spec. 6, 38, 1: species diapason constitutivae modorum authentorum. al. LmLHugo Spechtsh. 546: Incipias versus authentos per diapente. al. LmLSumm. Guid. comm. 1, 23. al. LmLQuat. princ. 3, 29 p. 232b: in cantibus auctentis a finali voce usque ad octavas voces, et ad nonam et ad decimam, licita est elevatio. al. LmLAnon. Michaelb. I p. 44: Voci authento datur moderaminis ordo. al. LmLHeinr. Eger 5 p. 63. al. LmLTrad. Holl. I p. 178. al. LmLAnon. Carthus. p. 435a. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 4, 13 p. 384, 18. LmLGob. Pers. p. 186b: Et quia Graeci dicunt authentum, quod sonat Latine autoritas, inde sonus authentus dicitur magistralis. al. LmLAnon. Claudifor. 1, 4, 2. al. LmLAnon. Philad. 86. al. LmLTrad. Holl. II 99 p. 91 (p. 446b). al. LmLMan. Guid. p. 150 (p. 466). al. LmLTrad. Holl. III 6 p. 46. LmLTrad. Holl. III 7 p. 47: in ipso differunt autenti (glossa: toni) et plagales (glossa: toni). al. LmLTrad. Holl. VI 37, 2. al. LmLLad. Zalk. B 2: omnis cantus tonorum autentorum. al. LmLGuill. Pod. 4, 9. al. LmLSzydlov. 10 p. 43. al. LmLAnon. Tegerns. III p. 99: Quatuor sunt species tonorum seu cantuum. Prima species dicitur cantus autentus. al.adv.