authentus

^*authentus. (cf. αὐθέντης, αὐθεντικός) MLWscript.: aucte-: MLWl. 54.57.60. aute-: MLWl. 39sqq.43.46.49.51.55. MLWform.: ?gen. MLWsg. -is: MLWl. 40. MLWabl. MLWsg. -u: MLWl. 38. gen. MLWpl. -uum: MLWl. 41. I MLWsubst. masc. (?neutr.: MLWl. 46): A rector, magister — Leiter, Meister: 1 mus. de tono principali: MLWAurel. Reom. mus. 2 p. 31^b sunt quatuor toni, scilicet -usauthentus protus ..., -usauthentus tetradus, qui geminati ex se octo reddere videntur, quos quidam latus ... nuncupant; ... si volueris segregare a magistro discipulum, id est ab -uauthentu proto plagis proti, ... non vales. MLWHucbald. harm. inst. p. 115,7 autentus protus cum suo subiugali. MLWGuido Aret. form. 3 p. 88^a autentis formas. 5 p. 94^a predictorum ... autentuum. MLWal. v. et p. 1169,54. 1178,6. 2 usu communi de praeceptore: MLWWalth. Spir. Christoph. II epist. p. 10,9 quid enim autenticum sine autento? quid auctoratum sine auctore? quę perempto duce victoria? B charta originalis — Originalurkunde: MLWChron. Magni cont. MLWa. 1240 in autentis eorum (ducum). II adi.: A de principatu: 1 principalis — hauptsächlich, Haupt-: MLWHucbald. harm. inst. p. 116^a,1 unusquisque tonus autentus a suo finali usque in nonum sonum ascendit; ... plagi(u)s autem MLWeqs. MLWGuido Aret. micr. 12 ut ... acutus quisque modus diceretur autentus, id est auctoralis et princeps, gravis autem plaga vocaretur. MLWal. v. et p. 1172,8.71. 1183,29. 2 regius, magnificus — königlich, herrlich: MLWIoh. Canap. Adalb. 24 munus hoc auctentum (inde MLWBruno Querf. Adalb. B 20 autentum). B de fide MLWi. q. bene confirmatus — gut beglaubigt: MLWDipl. Heinr. III. 395 (spur. MLWs. XII.MLW^ex.) ut eo esset ... actio auctencior.