Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
auricularis
auricularis , -e . abl. sg. : fere -i; -e: l. 36. I adi. : A proprie de membro capitis: 1 strictius i. q. ubi auris est — wo das Ohr sich befindet, Ohren- : Honor. August. apost. 13 ( MG Lib. Lit. III p. 60,27 [vs.]) frons, oculi, naris, cervix, locus -is auricularis ... fiunt ... pabula flammae. 2 latius: a natur. de digito, quo auris scalpi potest i. q. minimus — klein(ster ) : Tract. de chirurg. 947 11 inter -em auricularem digitum et medium est minuendum ( Wilh. Salic. chirurg. 3,9 p. 344 G . ibid. al. ). de pede: v. p. 726,2. b iur. de testibus i. q. per aures tractus — an den Ohren gezog…