Eintrag · Mittellateinisches Wb.
auctorabiliter adv.
adv. *auctorabiliter. 1 pro potestate — kraft des Amtes:MLW Epist. divort. Loth. 16 p. 234,40 -rauctorabiliter praecepistis (sc. papa). MLWEkkeh. IV. cas. 73MLWex. ut eum (abbatem) in sedem suam -rauctorabiliter reponeret episcopus. 2 ex arbitrio — nach freiem Ermessen: MLWChart. episc. Hild. I 12 p. 5,23 (s. XI./XII.) quod (monasterium) ... iuris proprii libertate -rauctorabiliter manumittere potuissent fundatores. 3 excellenter, peritissime — vorzüglich, meisterhaft:MLW Herm. Sangall. Wibor. 7 statim ita -rauctorabiliter ipsa (virgo) psallere coepit, ut ... nequaquam inferior esse videretur sacerdote. 4 firmiter — fest, zuverlässig: MLWChart. Wirt. II 421 p. 207,20 (a. 1180) hęc ... tam -rauctorabiliter roborata. MLWChart. Babenb. 177 p. 237,39 perpetuum consensum adhibens -rauctorabiliter ad predicta. MLWChart. Austr. sup. II 410 p. 605,3 privilegia ... -rauctorabiliter instituta. per instrumenta — urkundlich: MLWConr. Eberb. exord. 1,9 p. 1006C postquam litteris ... ostenderimus, quam rationabiliter quamque -rauctorabiliter ... approbatus sit ... Cisterciensis ordo. 5 cum causa — wohlbegründet: MLWGodesc. Saxo theol. 9,6 p. 208,20 siquidem sancta ecclesia ... satis -rauctorabiliter ... canat. MLWgramm. 1,41 -rauctorabiliter per figuram dicit vir rhetoricis eruditus. Heßler