Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
aspernor
aspernor , -atus sum , -are aspernari . script. : abs-: l. 58. assp-: l. 60. 1 reicere, improbare — zurückweisen, verwerfen : Aldh. epist. 4 p. 485,11 traditionem ecclesiae Romanae ... arroganter . Walahfr. carm. 6,5 non -ari aspernari tantum mea parva magistrum crediderim. spectat ad vitam asceticam: Ruotg. Brun. 30 p. 31,8 lectuli delicias vehementer -tus aspernatus est. Otto Frising. chron. 7,35 p. 369,24 alii (monachi) non quidem commanentiam hominum -antes aspernantes ... frequentiam fugiunt. 2 negligere, despicere — geringschätzen, verachten ( cf. Gloss. I 45,35 St.-S. -atur aspernatur u…