Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
asinarius
asinarius (-sen-) , -a, -um . 1 adi.: qui asini est — zum Esel gehörig, Esel- : Chart. Basil. A I 34 p. 69,17 (a. 728) mola asen-a asenaria ( cf. Vulg. Matth. 18,6. al. ). Sigeboto Paulin. 22 sella -a asinaria . al. in nomine plantae: Dynamid. Hippocr. 2,118 bryonia, quam quidam dicunt rosam -am asinariam . 2 subst. masc. : a curator asinorum — Eselswärter, Aufseher über den Eselstall ( cf. Gloss. III 385,32 St.-S. -us asinarius eselere): Dipl. Otton. II . 315 p. 372,26 Constantinus -us asinarius , ... qui ... detinebat mansiones tres. Wilh. Hirs. const. 1,22 p. 954 A pro signo -i asinarii ...…