Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
aschmann m.
aschmann , m. scheint mhd. die einfache benennung des aschenbrödels: des nahtes wart er geleit wider sîn gewonheit in ein sô armeʒ hiuselîn, daʒ eʒ niht armer mohte sîn, daʒ was zevallen, âne dach. man schuof dem fürsten solch gemach, daʒ vil gar unmære sînem aschman wære. Greg. 2866 , seinem niedrigsten küchenknecht. denn ans ahd. ascoman schiffer, seemann, seeräuber ist hier doch nicht zu denken. weisth. 1, 56 im j. 1572 tritt ein Hans Aschman auf, es könnte auch einen aschenhändler, böhm. popelář bedeuten, wie apfelmann ein apfelhändler ist. nnl. heiszt aschman, bei uns aschenmann einer der…